tag:blogger.com,1999:blog-35176832011-04-21T13:04:33.531-07:00Cruel World ...Sarahttp://www.blogger.com/profile/00204536233432425134noreply@blogger.comBlogger341100tag:blogger.com,1999:blog-3517683.post-795028932002-07-27T23:48:00.000-07:002002-07-27T23:49:19.000-07:00يك دو سه! آزمايش ميكنيم!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3517683-79502893?l=sara100.blogspot.com' alt='' /></div>Sarahttp://www.blogger.com/profile/00204536233432425134noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3517683.post-795025422002-07-27T23:34:00.000-07:002002-07-27T23:37:17.000-07:00يك دو سه! آزمايش ميكنيم!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3517683-79502542?l=sara100.blogspot.com' alt='' /></div>Sarahttp://www.blogger.com/profile/00204536233432425134noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3517683.post-795022162002-07-27T23:23:00.000-07:002002-07-27T23:23:16.493-07:00يه مسا�رت ۴ روزه خيلی خوب . س�ری که تا لحظه های آخر هم داشتم از ر�تن منصر� ميشدم . ولی الان خيلی خيلی خوشحالم . �رصتي بود ميون همه دوندگی ها و شلوغی ها که يه نگاهی به خودم بندازم . ببينم کی ام . چی ام . چی بودم و چی شدم . �کرهايی که باعث شد يه شب خيلی بهم �شار بياد . اونقدر که ساعت ۳ صبح بعد از خوابيدن همه , ماشين رو بردارم و تنهايی برم تو جاده بيابونی . يه گوشه ی شن و ماسه ها ماشين رو بذارم و با وجود همه خطرهايی که ميتونست داشته باشه - از مار و عقرب تا بودن آدم های ناجور - تا ۶ صبح که خورشيد دراومد بشينم رو صخره ها ی لب دريا و به صدای آب و صدای گريه خودم گوش بدم . به گذشته ها �کر کنم و �کر کنم . از غصه اينکه بزرگ شدم - از غصه اينکه ديگه معصوميت و سادگی و خوشبينی ۱۸ سالگيم رو ندارم - از غصه اينکه ديگه خيلی چيزا خوشحالم نمی کنه دلم بترکه . از غصه نداشتن شادی ها و غم های خيلی کوچيک ... هم ماه غمم رو ديد هم خورشيد . ولی بعدش سبک ر�تم تو تخت خواب . هم خوشحالم از تجربه هام هم غمگين . کاش حداقل به اندازه ی دوستای هم سن خودم شادی و غم ديده بودم . نه بيشتر . و خنده و خنده و حرکات مسخره و عربی رقصيدن تو ماشينی که يه داداش بامزه مدام �رمونش رو چپ و راست ميکرد و بی خواب کردن همه ی متل و قليون کشيدن اينقدر که �شارم بي�ته و تقريبا غش کنم و دست انداختن همه و پليس بازی با شرکت همه حتی بابام ... س�ر خيلی خوبی بود . حتی با اينکه الان شکل بومی های جزيره شدم ! دده سياه ! <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3517683-79502216?l=sara100.blogspot.com' alt='' /></div>Sarahttp://www.blogger.com/profile/00204536233432425134noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3517683.post-794823592002-07-27T12:16:00.000-07:002002-07-27T13:33:08.000-07:00اين سايت بدجوري با من لج كرده ! ديگه اعصابم رو داره له مي كنه . اسباب كشي كردم به اين آدرس : <a href="http://sara100.persianblog.com">http://sara100.persianblog.com</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3517683-79482359?l=sara100.blogspot.com' alt='' /></div>Sarahttp://www.blogger.com/profile/00204536233432425134noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3517683.post-791975702002-07-20T14:07:00.000-07:002002-07-20T14:15:25.000-07:00حااااااااااالم بده . حالم خيلي خيلي بده . دلم مي خواد داد بزنم . دلم مي خواد گريه كنم . دلم مي خواد شونه هايي باشن كه سرم رو بذارم و هاي هاي گريه كنم . اعترا� كنم كه كم آوردم . اعترا� كنم كه خسته شدم . خسته شدم از تحمل همه نامردي ها و پستي ها و خسته شدم از اينكه هميشه نشون بدم كه مي تونم تحمل كنم و قوي ام و خم به ابروم نمياد . خسسسسسسسسسسسسسسسسسته شدم به خدا خسسسستتتتتتتههههههههههههههه . كاش ميشد براي مامان گريه كنم يا براي بابا . چون مطمئنم هيچ وقت ازش سواست�اده نمي كنن ولي ... اونا �كر مي كنن دخترشون سنگ ه . گريه بلد نيست . ..... كجاست مادر كجاست گهواره ي من ؟ همون گهواره اي كه خاطرم نيست همون امنيت صميمي و راست ... ... ... <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3517683-79197570?l=sara100.blogspot.com' alt='' /></div>Sarahttp://www.blogger.com/profile/00204536233432425134noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3517683.post-791843632002-07-20T02:51:00.000-07:002002-07-20T02:51:54.226-07:00يه زماني كه مثلا خبرنگار بودم خير سرم و عشق سياست و بحث و ... روزي 50 تا روزنامه هم مي خوندم . پارسال اواخر شهريور يعد از يه سري ات�اقاتي كه ا�تاد - كه خيلي هم خوشحالم كه ا�تاد - و چيزهايي كه ديدم و شنيدم اينقدر زده دم از اين چيزها كه تا يه مدت روزنامه كه مي ديدم حتما �اصله ايمني رو براي رد شدن از كنارش رعايت مي كردم . كلا تمام روزنامه جات تعطيل ! خبرنگاري تعطيل ! آقا بچسب به كار خودت ! طراحي و رنگ و قلم مو و راندو و نمايشگاه و عكس و �يلم و ......... بعد از يه شش ماهي كم كم كهير زدنم خوب شد و تونستم ص�حه �رهنگي هنري روزنامه ها رو يه نگاهي بندازم . ولي كاملا مراقب بودم كه چشمم به ص�حه هاي 1 و 2 ني�ته . از 2 ماه پيش به اينور ص�حه سياسي رو مي خوندم و مي خنديدم ! عين اينكه مثلا گل آقا دارم تورق مي كنم ! از گا آقا خيلي باحال تره . امروز يه تيتري ديدم كه تصميم گر�تم به بقيه هم توصيه كنم ديگه سراغ مجلات �كاهي نرن ! بابا خود اين روزنانه ها آخر طنز و هجو و هزل ه ! حالا اين تيتر كدوم اين 3 تاست ؟ خودتون قضاوت كنين . رئيس مجمع تشخيص مصلحت چاپيدن مردم براي نظام : مسوولان جمهوري اسلامي ايران بسيار (( سالم )) و (( زحمتكش )) و (( قانع )) هستند . <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3517683-79184363?l=sara100.blogspot.com' alt='' /></div>Sarahttp://www.blogger.com/profile/00204536233432425134noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3517683.post-790264542002-07-16T10:41:00.000-07:002002-07-16T11:00:46.000-07:00امروز يه چندتا كار جديد شروع كردم كه خيلي دوسم مياد ازشون :) اميدوارم تا تهش همينجوري خوب پيش بره . اين روزنامه ها هيچ خاصيتي ندارن كه ! واسه ما �قط ضرر دارن ! مامان هر روز ايا رو مي خونه . يه روز ميام ميگه با استادت و همكلاسي هات قرار بود بري �ومن نمي دونم عكاسي و اينا چي شد ؟ مي گم مي ريم ه�ته ي ديگه . مي گه نميشه !!!!!!!! ميگم دددددددد ! تا ديروز كه موا�ق بودي ؟ ميگه يه عده از بچه هاي دانشگاه آزاد رو گر�تن و شلاق و ......... يه روز ديگه ميام ميگه تولد....آخر ه�ته است ؟ ميگم آره ! ميگه مي خواي بري ؟ ميگم مگه قراره نرم ؟؟ ميگه يه تولد رو گر�تن و 45 ن�ر رو زندان و شلاق و ........ عجب گيري ا�تاديم به خدا !!!! كاش در همه اين روزنامه هاي بي بو و خاصيت رو مي بستن ! همشون كه عين هم مي نويسن ! حتي تيتر يك و عكس تيترهاشون هم عين هم ه ! خبر خاصي هم كه چاپ نمي كنن . خاص هاش هم كه امنيت ملي درش رو گل مي گيره ! �قط همين كار رو دارن كه ما رو از زندگي بندازن ؟؟؟ <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3517683-79026454?l=sara100.blogspot.com' alt='' /></div>Sarahttp://www.blogger.com/profile/00204536233432425134noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3517683.post-789694982002-07-15T05:01:00.000-07:002002-07-15T05:05:21.000-07:00بي خيالي به خدا خيلي خوبه . خصوصيتي كه متاس�انه من ندارم ولي دور و برم انگار همه دارن . برادر هام . دوستام . همكارام .... مثلا قراره بريم جايي و الان 10 دقيقه مونده به زمان قرار و ما هنوز تو خونه ايم و ترا�يك هم كه ... من : ساااااااااااااااااماااااااان ! دير شد ! كجايي پس ؟؟؟ مامان : الان ديدم حوله دستش بود ! �كر كنم ر�ته حموم !!!!!!!!!!! حالا مثلا ما 30 دقيقه ي ديگه يه جلسه داريم و اين خانوم تايپيست از يه ه�ته پيش كچل شده از بس بهش گ�تم كه اين �رم ها رو براي امروز صبح تايپ كنه و امروز گ�ته كه آماده شدن . من : خانم ... لط�ا اين �رم ها بدين به من خانم محترم : آماده اش مي كنم خانم .... ( داره با تل�ن با دوستش حر� مي زنه ) 15 دقيقه بعد : من : كو اين ورقه ها ؟ خانم محترم : ااااا .... ايناهاش ! من : ببينم ............. !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! اينا كه تابپ نشده !!!!!!! خانم محترم : حالا شما برين تو جلسه . من �ردا پس �ردا تايپ مي كنم !!!!!!!!!!!! . .الان در حال ان�جارم تقريبا ! از چيزاي ديگه نه ها ! از عصبانيت ! <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3517683-78969498?l=sara100.blogspot.com' alt='' /></div>Sarahttp://www.blogger.com/profile/00204536233432425134noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3517683.post-787888012002-07-10T12:41:00.000-07:002002-07-10T12:41:25.870-07:00در اينجا چار زندان است به هر زندان دو چندان نقب.در هر نقب چندين حجره در هر حجره چندين مرد در زنجير ... ------------------------------------------------------ و ماند بر سر هر راهكوره ي غمناك گوري چند بر خاك بي سنگ و بي كتيبه بي نام و بي نشان ... ------------------------------------------------------ �ريادي و ديگر هيچ . چرا كه اميد آنچنان توانا نيست كه پا بر سر ياس بتواند نهاد . ... �ريادي و ديگر هيچ ! احمد شاملو <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3517683-78788801?l=sara100.blogspot.com' alt='' /></div>Sarahttp://www.blogger.com/profile/00204536233432425134noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3517683.post-786331702002-07-06T18:39:00.000-07:002002-07-06T18:39:13.333-07:00خودت رو خشك كن سرما مي خوري ابـــــــــــله ! همين بلاهتت من رو كشته آخه ! خوبه حالا ديگه اينقدر ذوق نكن ! ااااااههههه ! ليسم نزن ! يه حموم ر�تي حالا ! بسه ! بعد از نود و بوقي اين ولو رو الان شستمش ! الان بوي صابون مايع با طعم پرتقالي ميده . طعم پرتقال هم ميده . گازش گرقتم الان . هرچي كرك بود ر�ت تو دهنم . اگه با خودم ببرمش سر كار و وسط جلسه درش بيارم كه چايي بخوره چي ميشه ؟!!! <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3517683-78633170?l=sara100.blogspot.com' alt='' /></div>Sarahttp://www.blogger.com/profile/00204536233432425134noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3517683.post-786329362002-07-06T18:30:00.000-07:002002-07-06T18:30:42.433-07:00از غريبه هاي توي كوچه و خيابون هيچ انتظاري ندارم . از �اميل هيچي ايضا. از همكارام �قط كار خوب و جو آروم . از دوستاي معموليم دقيقه هاي خوب خوش گذروني . از دوستاي نزديكم اينكه حر�ام رو بشنون حر�اشون رو بشنوم . از عزيزترين هام انتظار دارم سكوتم رو بشنون و ب�همن . سكوت رو . از صبح تا شب دارم به بند حر� مي زنم . اگه قرار باشه به عزيزترين هم همش حر� باشه و حر� ... پس چه �رقي داره ....... سكوتم تو گلوم گوله شده . جايي نداره بره .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3517683-78632936?l=sara100.blogspot.com' alt='' /></div>Sarahttp://www.blogger.com/profile/00204536233432425134noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3517683.post-786327842002-07-06T18:24:00.000-07:002002-07-06T18:24:38.660-07:00ساعت 5:30 صبح ه . بعد از مدتها كه شبها تا 4 يا پنج بيدار بودم و بعد از زور خستگي بيهوش مي شدم يا اينكه اصلا نمي خوابيدم و يه بند كار مي كردم امشب ديگه نخوابيدم . هرچند كارها تموم شدن و آماده تحويل دادن هستن . هرچند كه تا پايين هم ر�تم . توي تخت خوابيدم . چراغ ها هم خاموش بودن . چشمام هم از زور خستگي و بي خوابي ورم كردن ولي ... خوابم نمي برد كه يهو ديدم يه نور خوشگل آبي - بن�ش از پنجره ميزنه تو . چند وقت بود سپيده صبح رو نديده بودم ؟ هميشه تو بهترين لحطه هاي عمرم ديدمش . بهترين خاطره ها رو دارم .هر د�عه ديدمش به اندازه دو سال انرژي گر�تم براي زنده بودن . اون شبي كه تا صبح نشستم كنار دريا و اينقدر به صداش گوش كردم تا خورشيد دراومد . واقعا عجيب بود . از ته دل و با تمام وجودم خوشحال بودم از اينكه زنده ام . شايد اين حس رو با اين عمق و كي�يت بيشتر از سه بار تو عمرم نداشتم . الان صداي كلاغ ه و گنجيشك ها و كاميون هايي كه توي اتوبان دارن ميرن ولي اينقدر همه جا ساكته كه صداشون تا اينجا مياد . خوش به حال راننده كاميون ها . خيلي زياد اين دقيقه ها رو دارن . تنها . تو بيابون . دم سحر. شايد الان بتونم ب�همم چرا نماز صبح اين موقع هاست . حالا هركي كه براي اين موقع گذاشته حتما ميدونسته چه لحظه هاي عجيبي ه ... كاش الا ن لب دريا بودم . بعد از مدتها يه نماز درست حسابي مي خوندم . شايد نه به عربي . نه اون شكلي كه گ�تن . با همه وجود . همه سلول هام . براي اوني كه مي دونم كه ايمان دارم وجود داره . مي خوام بهش بگم بازيم ميدي باشه ولي جون خودت بذار آروم تر باشم . از اين صحنه ها زياد بهم نشون بده ... چقدر آسمون خوشگله .. قهوه مي خوري يا چايي ؟ <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3517683-78632784?l=sara100.blogspot.com' alt='' /></div>Sarahttp://www.blogger.com/profile/00204536233432425134noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3517683.post-785828062002-07-05T05:14:00.000-07:002002-07-05T05:14:23.750-07:00و من زني بودم به نام سارا كه ... ولي من هميشه دختري بوده ام به نام سارا كه زيبا بوده ام يا نبوده ام را نمي دانم و شايد آنهايي هم كه هم كه ديدند و گ�تند هم خودشان يا نمي دانستند يا اعتقادي نداشتند و مهم هم نبوده است هيچوقت دانستنش برايم . ليلا به دستهايشان نگاه مي كرد و من به نگاهشان . او براي كسي مي نوشت و من دختري ندارم كه برايش درد بگويم ولي مي دانم كه روزي خواهم داشت و بازهم مي دانم كه برايش نخواهم گ�ت كداميك پدرش بوده اند چون نه خواهم دانست نه مي خواهم كه بدانم . پدرش حتما وصله شده ي تكه پاره هاي زيادي خواهد بود مگر اينكه خودش آنقدر وصله پينه باشد كه جايي براي شكستن و بستن نمانده باشد . ليلا پي كسي مي گردد و من نمي گردم . خودشان مي آيند و خودشان نمي روند. من مي روم . نشانه ها در تنشان نبوده و نيست و حتي جستجو نمي كنم كه در تن چيزي شايد باشد كه مي دانم نيست كه مهم نيست . نشانه ها هميشه اول پنهان اند . مي گويند و من را هم دل به شك مي كنند كه نشانه هاي قبلي را ندارند - كه نمي خواهم داشته باشند - ولي ... دروغي در نگاهشان نيست. اصلا نشانه ها را نمي شناسند. �قط از سر نمي دانم چي چيزي اطمينان مي دهند آنچه را كه نمي دانند چيست ندارند . و نشانه ها آنچنان واضح در نگاهشان . پسربچه هايي كه اداي بزرگ شدن را - كه اصلا دوست ندارم - چه بد درمي آورند. اينها دستهايشان موروثي نيست - كه براي ليلا بود - حركت دستهاشان قالبي است .و نمي دانم چرا ميان اين هزاران حركت دست يكهو چه مي شود كه همين قالبي ها قسمت من مي شود ؟ شايد هم توهم من باشد هزاران حركت . كه شايد يكي بيش نيست . خودشان هم نمي دانند چرا من عاصي مي شوم و گريزان . مگر نه اينكه همه ي �كرشان مهربان است ... پس چرا ؟ ... گ�ته اند شايد هوس ... كه مي دانم كه نيست . شايد جنون... كه نمي دانم هست يا نيست . وليلا به عشقه ها خو كرده بود . ليلا يا ژانت يا ماهرو يا هركه . مهم هم نيست . ولي من كه هميشه سارا بوده ام به عشقه ها هيچ جزئي از زمان خو نمي كنم . هرجا نشانه اي باشد از عشقه - كه هميشه هم بوده و هست - �رار است و �رار.شايد هم اين بيزلري از عشقه و تكرار و .... گناه من باشد . اين كه اين بار و هربار باز مي گريزم يا نه را مي دانم ... ... سارا پاييز 80 با الهام از داستان (( و من زني بودم به نام ليلا كه زيبا بود )) نوشته ابوتراب خسروي --- اينجا هم ناچارم خودم را سانسور كنم . اين داستان كامل نيست . <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3517683-78582806?l=sara100.blogspot.com' alt='' /></div>Sarahttp://www.blogger.com/profile/00204536233432425134noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3517683.post-785817782002-07-05T03:16:00.000-07:002002-07-05T03:16:06.956-07:00خو كرده ايد و ديگر راهي به جز اين تان نيست كه از بد و خوب همچنان هر چيز را آينه ئي كنيد , تا با ملاك زيبائي ي صورت و معناتان گرد بر گرد خويش هر آن چه را كه نه از شماست به حساب زشتي ها خطي به جمعيت خاطر بتوانيد كشيد و به اطمينان , چرا كه خو كرده ايد و ديگر به جز اين تان راهي نيست كه وجود خويش را نقطه ي آغاز راه ها و زمان ها بشماريد . كرده ها را با كرده هاي خويش بسنجيد و گ�ته ها را با گ�ته هاي خويش ... لاجرم به خود مي پردازيد آن گاه كه من به خود پردازم ; و حماسه ئي از شجاعت خويش آغاز مي كنيد آن گاه كه من دست اندر كار شوم حتي كه نقطه ي پايان را بر اين تكرار ابلهانه ي بامداد و شام بگذارم و ديگر راي تقدير را به انتظار نمانم . دردي ست , با اين همه دردي ست دردي ست تصور نقاب اندوهي كه به رخساره مي گذاريد هنگامي كه به بدرقه ي لاشه ي ناتواني مي آييد ... احمد شاملو <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3517683-78581778?l=sara100.blogspot.com' alt='' /></div>Sarahttp://www.blogger.com/profile/00204536233432425134noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3517683.post-785186472002-07-03T12:02:00.000-07:002002-07-03T12:04:47.000-07:00شمع . دايره سرخي كه ميرقصد با باد بر سق� اتاق كاهگلي تو . تنها هم پاي من در واپسين رقص ... پيرهن بلندم به رنگ خون . به رنگ سرخ گس شراب . شرابي كه مي نوشاني ام . واپسين جام ... ميدان بده امشب . ميداني به وسعت همه ي شب هاي رقص ام . امشب سيرابت مي كنم از هرچه نرمش اندام است . مگر نگ�ته بودي هيچ چشمي همسان چشمان آزموده ي تو نمي �همد پيچاپيچ موزون تنم را در رقص ؟ پس بنوش . واپسين ديدار ... جرنگ جرنگ خلخال ساق هايش پيچيد . ناله ي ني و خمش نرم تنش . تنبور مي نوازد و دستهاي تو انگار دو بال پرنده اي در نوسان باد آرام دريا . د� . مي كوبد . مي كوبي پاهايت را . پاهاي غرالي تك دو . مي چرخي و مي چرخي و نواي موسيقي به جانت يكي شده . مي رقصي . چه خوش مي رقصي . باز خانه ام امشب بر باد است ساقي . باز مستم مي كني . بد مست . دو چشمم مست . رقـــــــــص مستــــــــانه . نگاهت مست . شراب كهنه ي كهنه ات را بياور مــــــــرد مبهوت . امشب مست مي خواهم خودم را . مست . واپسين نوشانوش... مي چرخم . تنبورت به پاهايم رخنه كرده . عجين شده با صداي غمگينش مي لرزم . پيرهن كه نه. ديگر پوست تن . بي حجاب . بي نقاب . بي مستور . بي واسط . واپسين عرياني ... نزديك تر بيا . مي خوام بنوشمت . بويت را سركشم . همه وجودم شاباش رقصت . نزديك نيا . يك امشب وق� خودم مي رقصم . آخرين وق�... تنبور زخمه مي زند و زخم . ني ناله هايم . د� آخرين ضربات آهنگين نبضم . چه تند . پرشور . مي چرخم ... مـــــــــــــــــــــي چرخم ... مــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــي چرخم ... مــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــي چرخم ... واپسين ديدار . آخرين رقص . بوسه ي وداع... مي چرخم و مي چرخم و مي چرخم و ... . . . رقص خون. رقص مرگ گيسوانم نم خون... <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3517683-78518647?l=sara100.blogspot.com' alt='' /></div>Sarahttp://www.blogger.com/profile/00204536233432425134noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3517683.post-784339902002-07-01T14:23:00.000-07:002002-07-01T14:23:58.950-07:00دلم مي خواست مي تونستم همه ي اين اشك هام رو اينجا بريزم يه جوري كه بمونن . واسه هميشه بمونن . كه هروقت هر وقت حس كردم كسي هست كه امكان نداره مثه بقيه دلم رو بشكنه بيام ببينمشون . دوباره بريزمشون و يادم بياد كه نه سارا . خوش خيالي نكن . هميشه ... هميشه .... another Brick In The Wall<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3517683-78433990?l=sara100.blogspot.com' alt='' /></div>Sarahttp://www.blogger.com/profile/00204536233432425134noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3517683.post-783908432002-06-30T13:04:00.000-07:002002-06-30T13:23:44.000-07:00چاووشي بسان رهنورداني كه در ا�سانه ها گويند گر�ته كولبار زاد ره بر دوش گهي پرگوي و گه خاموش در آن مهگون �ضاي خلوت ا�سانگيشان راه مي پويند ما هم راه خود را مي كنيم آغاز سه ره پيداست . نوشته بر سر هر يك بسنگ اندر حديثي كش نمي خواني بر آن ديگر . نخستين : راه نوش و راحت و شادي . به ننگ آغشته اما رو به شهر و باغ و آبادي . دو ديگر : راه نيمش ننگ نيمش نام اگر سر بر كني غوغا و گر دم دركشي آرام . سه ديگر : راه بي برگشت بي �رجام من اينجا بس دلم تنگ ست . و هر سازي كه مي بينم بدآهنگ است . بيا ره توشه برداريم قدم در راه بي برگشت بگذاريم ببينيم آسمان هركجا آيا همين رنگ ست ؟ بيا ره توشه برداريم قدم در راه بگذاريم بسوي سرزمين هائي كه ديدارش بسان شعله آتش دواند در رگم خون نشيط زنده بيدار . نه اين خوني كه دارم : پير و سرد و تيره و بيمار . بيا ره توشه برداريم قدم در راه بگذاريم كجا ؟ هرجا كه پيش آيد . كجا ؟ هرجا كه اينجا نيست . من اينجا از نوازش نيز چون آزار ترسانم . من اينجا بس دلم تنگست بيا ره توشه برداريم قدم در راه بي �رجام بگذاريم ... اخوان ثالث <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3517683-78390843?l=sara100.blogspot.com' alt='' /></div>Sarahttp://www.blogger.com/profile/00204536233432425134noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3517683.post-783831552002-06-30T07:52:00.000-07:002002-06-30T07:56:20.000-07:00 �وتبال خود زتدگي ه . بالا و پايينش . هيجانش . گاهي وقتها بي هيجان بودن و تختي اش . بدشانسي هاي بزرگ و كوچيكش . خوش شانسي هاي باورنكردني اش . و الان ديگه اجتناب ناپذيربودنش . قسمتي از زندگي هركدوم از حداقل دو ميليارد آدم روي زمين شده . درست عين �وتبال , گاهي حس مي كنم كه در حقم منص�انه داوري نشده . كه داور نديده صحنه رو . كه اگه نديده پس چرا قضاوت مي كنه ؟ چرا نمي گه من كه نديدم پس نمي تونم قضاوت كنم ؟ تو زندگي حتي مي توني به سابقه ا�راد هم مراجعه كني . كاري كه توي �وتبال امكانش رو نداري . همه چي رو نديده مي گيري ؟ آره ؟ چشمات رو مي بندي و راحت كارت ميدي ؟ كارت هاي �وتبال رنگي ان . كارت هاي زندگي سياه و س�يد �قط . نمي تونيم رنگ هاي ديگه رو هم ببينيم . كارت هاي زندگي رنگ نيستن , انگ ان . وصله . پيش داوري . يه كارت مي بريم بالا و (( برات مهم نبوده . برات مهم نيست . اونجوري بودي . �لان منظور رو داشتي . مي خواستي ب�هموني كه �لان . بهمان هد� رو داشتي .... )) اين داور منص� ازت نمي پرسه (( چرا ؟ قضيه چي بوده ؟ اصلا مي دونستي ؟ نمي دونستي ؟ چرا نمي دونستي ؟ اين روزا دنيات چه رنگيه ؟ چته كه به دور و برت مثه قبل توجه نداري ؟ ........ )) همه توقع دارن همونجوري بازي كني كه اونا مي خوان . تك تك تماشاچي ها . همه همبازي هات . مربي ات . خانواده ات ...... و تو مگه چندجور مي توني ؟ �قط مي توني خودت باشي . من �قط مي تونم خودم باشم . به سبك خودم بازي كنم . ولي اونا نمي خوان . هيچ كس بازي تو رو دوست نداره . همه مي خوان يادت بدن . همه مي خوان مربي باشن . همه مي خوان تو با استراتژي اونا توپ بزني و اگه اونجوري نزني ..... خوب حالا وقت داوري به سبك خودشونه . يه داوري كه حتي از داوري هاي اين جام جهاني هم خيلي بدتر ه ... هيچ براشون مهم نيست كه تو چطوري مي خواي ؟ چطوري راحتي يا اصلا چطوري مي توني بازي كني . گاهي حس توپ بودن بهم دست ميده . نمي خوام توپ تون باشم همبازي ها . توپ تا اطلاع ثانوي ر�ته مرخصي . <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3517683-78383155?l=sara100.blogspot.com' alt='' /></div>Sarahttp://www.blogger.com/profile/00204536233432425134noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3517683.post-783813222002-06-30T06:34:00.000-07:002002-06-30T06:34:29.080-07:00يه توپ كه تمام نود دقيقه رو داره مي چرخه و مي چرخه . تنهاي تنهاست . نه كسي تشويقش مي كنه نه داور خطايي به ن�عش مي گيره . توپي كه تو همه بازيها هست و بيشترين ضربه رو مي خوره . تنها بازيكني كه هميشه توي قهرمان شدن ها شريكه ولي هيچوقت هيچوقت مدال نگر�ته . بازيكني كه تيم ها دنبالش نيستن . بازيكني كه اصلا به حساب نمياد . همه تيم هاي مورد علاقه ام حذ� شده بودن . تمام اين 90 دقيقه ي �ينال رو به توپ �كر مي كردم . چون .... <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3517683-78381322?l=sara100.blogspot.com' alt='' /></div>Sarahttp://www.blogger.com/profile/00204536233432425134noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3517683.post-783595682002-06-29T13:30:00.000-07:002002-06-29T13:31:16.000-07:00دخترك چرخيد و چرخيد و ايستاد . دختركي كه من باشم . سارا . موهايم خيس بود كه خوابهايم همه با اشك مي بريد ؟ يا كه شايد راه را نمي دانستي دختر . وقتي به خواب مي ر�تي هميشه به بيراهه مي زدي خوابگرد . پس برو . ب4رو . نايست . تنهايي ات جاودانه همراهت . بچرخ . تا همچنان نمي دانم كدامين شب تاريك وهم آلود تنهاي كوهستان . مي ر�ت . هربار آهي , شايد نگاهي همقدمش . كه همه ماندند از ر�تن و من هنوز مي روم و هيچ كس حتي آبي به موهايم نزد . بچرخ سارا . بچرخ . بچرخ ... <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3517683-78359568?l=sara100.blogspot.com' alt='' /></div>Sarahttp://www.blogger.com/profile/00204536233432425134noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3517683.post-780434172002-06-21T15:22:00.000-07:002002-06-21T15:28:24.000-07:00خيلي حس بدي ه كه ب�همي چ�در ازت سواست�اده شده ... همه جوره ....هرجور كه بگي . بدتر از همه از حست . از روراست بودنت . از عشقت . از حس زنونگيت ... تو اين دنياي كثا�ت هيچ وقت دلم نخواسته مرد باشم جز اينجور مواقع كه دهنم از مزه اينجور نامردي ها تلخ ميشه . مرد باشم كه گردنش رو بشكنم . كه همونطوري باهاش نامردي كنم كه خودش ... خوشحالم كه نيستم ... هيچوقت اينقدر بي وجدان نيستم . ولو اينجا نشسته روبروي من ...زل زده بهم . ناراحتي ته چشماش ه . شايد تنها كسي كه همه گريه هاي اين مدت من رو ديده . همه حر�اي تنهايي من رو شنيده همين سگ پشمالوي عروسكي باشه ... ياد اون شبي ا�تادم كه تو رو آويزون كرده بود به كتابخونه به جرم جاسوسي براي من . ولي تو باز و�ادار موندي ولو . مثه خود من . پس لابد من هم يه عروسك بودم ... سگ ؟ ..... اااااااههههههههه . دهنم تلخ ه . <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3517683-78043417?l=sara100.blogspot.com' alt='' /></div>Sarahttp://www.blogger.com/profile/00204536233432425134noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3517683.post-780291282002-06-21T08:59:00.000-07:002002-06-21T08:59:48.810-07:00<img src="http://www.masters-of-photography.com/W/weston/weston_pepper_number30_full.gif align=right><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3517683-78029128?l=sara100.blogspot.com' alt='' /></div>Sarahttp://www.blogger.com/profile/00204536233432425134noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3517683.post-780009982002-06-20T16:41:00.000-07:002002-06-20T16:41:15.053-07:00خلوتم تنهايي ام گريه هايم را مخواه . اين سكوت و رخوتم را غصه هايم را مخواه قصه هايم مال تو دست هايم مال تو هرچه از شادي و شور و اشتياقم چشم داري مال تو هق هق بي انتهاي جمعه را اما مخواه . خودم . سه سال پيش <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3517683-78000998?l=sara100.blogspot.com' alt='' /></div>Sarahttp://www.blogger.com/profile/00204536233432425134noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3517683.post-779998332002-06-20T16:04:00.000-07:002002-06-20T16:04:12.260-07:00بسوده ترين كلام است دوست داشتن . رذل آزار ناتوان را دوست ميدارد لئيم پشيز را و بزدل قدرت و پيروزي را . آن نابسوده را كه بر زبان ماست كجا آموخته ايم ؟ شاملو <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3517683-77999833?l=sara100.blogspot.com' alt='' /></div>Sarahttp://www.blogger.com/profile/00204536233432425134noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3517683.post-779939412002-06-20T13:22:00.000-07:002002-06-21T03:23:48.000-07:00ديگه الان انرژي ص�ر . سرويس شدم تو اين دو ه�ته با گارانتي دو ماهه ولي خوب بود انصا�ا . ن�هميدم چطوري پريد . داره كم كم از اين مقاومت مصالح دوسم مياد . حتي شايد باهاش عروسي كنم ! خيلي سريع و صريح تكلي� همه چي رو روشن مي كنه . دارم مي تلاشم كه حد استحكام و آستانه خستگي و تنش نهايي و خمش مجاز و خلاصه اين كو�ت و زهرمارهاي خودم رو حساب كنم . اگه بشه چــــــــــــــــــي ميشه ! ديگه اونوقت مي �همم كي از �شار شب نخوابيدن و روز مثه سگ دويدن ها به حد گسيختگي مي رسم ! يا كي ممكنه �شار اين �كرهاي احمقانه از حد بار نهايي بگذره و من از جسم كشسان به يه جسم مومسان تبديل بشم كه ديگه شكلم مثه اولش نشه ! تنش عمودي وبرشي هم كه ديگه مال آخرشه مال وقتي كه مي برم . �قط ميتونه بهم بگه كــــــــــــي ؟؟ اونجوري مي تونم به يه ضريب اطمينان توپ برسم و خلاصه با خيال راحت به خرحمالي ها ادامه بدم . اييييييييييييول به خدايان جديد ! بي ير و جانسون ! مرا دريابيد كه به نقطه تسليم رسيده ام . كرنش برشي ميل گردان دايره اي تان سرويسمان كرد . <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3517683-77993941?l=sara100.blogspot.com' alt='' /></div>Sarahttp://www.blogger.com/profile/00204536233432425134noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3517683.post-768822432002-05-23T07:00:00.000-07:002002-05-23T07:00:20.450-07:00خوبه . زندگي دوباره سنگين شده . خودم وزنه ها رو يكي يي برميدارم و با لذتي كه مازوخيستها از تحمل درد ميبرن ميذارم روي دوشم . ميبندمشون به دست و پاهام . اينقدر ذهنم مشغول حل معادله چند مجهولي حمل اين وزنه ها ميشه كه ديگه نه وقت و ن�سي براي �كر كردن به سوال هام ميمونه نه گم شدن آدم ها رو حس مي كنم نه غصه نديدن دريا رو مي خورم . Another Brick In The Wall <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3517683-76882243?l=sara100.blogspot.com' alt='' /></div>Sarahttp://www.blogger.com/profile/00204536233432425134noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3517683.post-768487432002-05-22T11:15:00.000-07:002002-05-22T11:17:01.000-07:00ن�رينتان نمي كنم كه بميريد ن�رينتان نمي كنم كه بمانيد و بپوسيد ن�رينتان مي كنم كه زن باشيد و ب�هميد ... اي كاش نويسنده اش رو مي شناختم .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3517683-76848743?l=sara100.blogspot.com' alt='' /></div>Sarahttp://www.blogger.com/profile/00204536233432425134noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3517683.post-768142522002-05-21T14:47:00.000-07:002002-05-21T14:47:39.410-07:00عمري ه ساحل و دريا مثه غم با دل من گ�تگوشون سر نمياد اگه روزي يكيشون از همديگه دوري كنه مهتاب ديگه درنمياد بيا دريا كاري كن غمها رو چاره بكن بيا دريــــــــــا كاري كن بيا دريــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3517683-76814252?l=sara100.blogspot.com' alt='' /></div>Sarahttp://www.blogger.com/profile/00204536233432425134noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3517683.post-767530492002-05-20T03:55:00.000-07:002002-05-20T03:57:18.000-07:00آغوشي كه تو بودي و غلغله د� و تنبوري كه رقص عشق رگهايم را زمزمه مي كند , همه و همه ر�ته اند . من مانده ام و سرسامي كه از شنيدن اين همه �رياد دارم هر روز . بزنيد . بكوبيد . من مثل بقيه نمي گويم ساكت . شايد صداي كوبش اين آهن پاره ها بتواند هجوم ا�كارم را خ�ه كند . زماني بود كه كار كردن همه حسهاي مزاحم را كرخت مي كرد ولي ... شايد اگر به عنوان كارگري روزمزد جايي مشغول شوم بازده كاري سر به �لك بزند . �قط اگر هيچ پرسشي در ميان نباشد و صداي تنبور و د� براي هميشه خاموش شود . سرم را روي ميز آهني كارگاه مي �شارم . شايد كه طنين كوبش آهن بر آهن چندبرابر شود . گوش هايم بي حس شده اند . ولي .... نمي دانم �قط من يا هر انساني بيش از يك ج�ت گوش دارد... بكوبيد . محكم تر ... محكم تر ... <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3517683-76753049?l=sara100.blogspot.com' alt='' /></div>Sarahttp://www.blogger.com/profile/00204536233432425134noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3517683.post-766911442002-05-18T04:03:00.000-07:002002-05-18T04:05:47.000-07:00سوال ميشگي ذهنم اين بار پررنگ تر شده . خودكشي . چرا بايد و چرا نبايد ؟ كي ؟ به كدام مرحله كه رسيدي اين (( حق )) را داري . حق خود تركاندن ! مطمئن نيستم ولي به گمانم به دليل ات�اقاتي كه در گذشته ام ا�تاده هميشه خودكشي همراه با نوعي انزجار برايم مطرح بوده . و اين جمله هميشگي كه (( من هيچوقت خودم را نمي تركانم )) . خيلي وقت است ياد گر�ته ام از هيچ چيز صد در صد مطمئن نباشم . و هيچ كاري را چنان تقبيح نكنم كه اگر روزي خودم انجامش دادم - كه هرچيزي ممكن است - حداقل به چشم خودم خر�ت و ابله نباشم . آيا حق است ؟ انتخاب است ؟ در چه شرايطي ؟ وقتي امكاناتي داري كه شايد خيلي ها ... بازهم حق داري ؟ اگر احساس خوشبختي نكني چه ؟ اصلا خوشبختي چيست ؟ شايد همين است كه نمي دانم . وقتي هميشه و همه جا به تناقض مي رسم - كه ديگر اصل اول زندگيم شده - مسلما در معني كردن ساده ترين كلمات هم مي مانم . شايد اين نشانه هاي اوليه جنون است كه به معني يك كلمه و چرايي اش �كر مي كنم و �كر مي كنم و .... ساعتم مي گويد ساعتهاست نشسته ام و هنوز هيچ ... خودتركاندن ....ر�تن اختياري ....هنوز براي من زود است . تا ن�همم كجا ؟ چرا ؟ تا كي ؟ ... همينجا مهمان شما هستم . تو كه مي گ�تي بود و نبودت براي بعضي ها مهم است ... نه آنچنان مهم نيست. آنهايي هم كه ر�ته اند روزي دلبسته و دلبستگي داشتند . خاك سرد است . اين مهم نيست .... چرا هايم دوره ام كرده اند . عذابم مي دهند . <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3517683-76691144?l=sara100.blogspot.com' alt='' /></div>Sarahttp://www.blogger.com/profile/00204536233432425134noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3517683.post-766719012002-05-17T13:53:00.000-07:002002-05-17T14:04:12.000-07:00تلخي يك درد . شايد ن�رت . شايد انتظار . خرق عادت ؟ توهم ؟ بي حسي محض ؟ كجاي زمين و آسمان معلقم ؟ نمي دانم . چرا معلقم ؟ كم و بيش مي دانم . تا كي ؟ نمي دانم . منتظر معجزه اي نيستم كه تكلي�م را يكسره كند . پايينم بكشد يا به كلي نخ ارتباطي را پاره كند . آنچه ديگران از من مي بينند خودم نمي بينم . شايد انتظارم بيجاست . از خودم و از صورت بي نقابي كه مي بينم خسته شده ام . اي كاش نسيان اختياري بود . ساراي بي نقاب را �راموش مي كردم . خودم را از چشم ديگران مي ديدم . هميشه . ساراي خوشحال . خوشبخت ... �راموشي بهترين نسخه است . حتي به اندازه يك دست تخته نرد . �راموشي را كجا مي شود خريد ؟ <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3517683-76671901?l=sara100.blogspot.com' alt='' /></div>Sarahttp://www.blogger.com/profile/00204536233432425134noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3517683.post-766552522002-05-17T05:17:00.000-07:002002-05-17T05:20:40.000-07:00اين روزها زندگيم بيش از حد سبك شده . تقريبا همان <b></b>سبكي تحمل ناپذير هستي <b></b>كه دوباره پس از چندسال از زبان <b></b>كوندرا <b></b>خواندم . نه كوندرا نه من هيچكدام به نتيجه نرسيديم كه بالاخره سبك مثبت است يا سنگين . به نظر پارمنيد سبك مثبت و سنگين من�ي است و تبديل سنگين به سبك , تحولي مثبت . ولي من اينطور حس نمي كنم . گاهي سبكي را با تمام وجود ن�س مي كشم و آرزو مي كنم در همان نقطه براي هميشه بمانم يا بميرم . مثل وقتي كه روي دريا پرواز كردم و همه چيز و همه كس آنقدر كوچك و ناچيز بودند كه راحت ميشد �راموششان كرد . تنها موضوع مهم باد مساعد بود و آب و آب و ... گاهي مثل الان اين سبكي طاقت �رسا و تحمل ناپذير مي شود . رها كردن همه مسئوليت ها و (( ضروري است ! )) ها و �قط و �قط خوابيدن در خواب و بيداري و �كر و �كر و ن�س كشيدن . براي مني كه همه روزهايم مملو از كار و دويدن هاي - بيهوده يا م�يد - بوده اين خلا جدا روح �رساست. سنگيني گر�تن تصميمي كه ديگران شرايطتش را از قبل طوري چيده اند كه پاسخت مشخص است و سبكي اين تعبير كه (( به درك ! چه مي توان كرد )) هر دو را بر دوش كشيدن براي من نوعي توهين به شعورم است . انگار كه من هميشه ميان اين سنگيني و سبكي ها معلق بوده ام . زنذگي در سرگيجه . <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3517683-76655252?l=sara100.blogspot.com' alt='' /></div>Sarahttp://www.blogger.com/profile/00204536233432425134noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3517683.post-766304802002-05-16T12:41:00.000-07:002002-05-16T12:43:05.000-07:00هميشه همان ... اندوه همان : تيري به جگر نشسته تا سو�ار. تسلاي خاطر همان : مرثيه اي ساز كردن. غم همان و غم واژه همان نام صاجب مرثيه ديگر . شاملو <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3517683-76630480?l=sara100.blogspot.com' alt='' /></div>Sarahttp://www.blogger.com/profile/00204536233432425134noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3517683.post-766296542002-05-16T12:18:00.000-07:002002-05-16T12:30:10.000-07:00يك وبلاگ . بدتر از ص�حات س�يد پراكنده روي ميز كه سرزنشم مي كنند و از ترس ديدن س�يديشان راهم را كج مي كنم . و انبوه ايده هاي به عمل نرسيده اي كه مثل كابوسي دائمي سر به جانم كرده اند . د�تر را اگر ننويسم يا بد بنويسم نهايتش سرزنش خودم به خودم است كه چيز تازه اي نيست ولي اينجا چشم ها - يك ج�ت هم كه باشند - باري است روي دوشم وقت نوشتن . پس چرا چنين كاري كردم ؟ نمي دانم . شايد دليلش تنهايي عميق اين روزهايم باشد يا انتظاري كه نمي دانم كي بسر مي آيد . هميشه آدم عجولي بوده ام . تحملش از توانم خارج است و بخصوص حالا . <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3517683-76629654?l=sara100.blogspot.com' alt='' /></div>Sarahttp://www.blogger.com/profile/00204536233432425134noreply@blogger.com